Gwyll Mead: het snoekbaarsvoorjaar van 2018

17 april 2018 | Gwyll Mead

Snoekbaarsjager en kantvisser Gwyll Mead vist weliswaar het hele jaar op verschillende vissoorten, maar voor hem vormt het vroege voorjaar altijd het hoogtepunt wanneer de dikkere snoekbaarzen onderweg gaan naar de paaigebieden. Geen enkele jaar is hetzelfde, ook niet voor onze ‘Englishman uit Noord-Holland’. Hieronder blikt de Deeper-consultant terug op zijn snoekbaarsvoorjaar van 2018 en de ‘countdown’ van eind maart.

 

Gwyll vanaf het kantje met een flinke ‘zander’…

 

Eind maart

Het einde van het roofvisseizoen naderde snel. Er was nog een week te gaan tot eind maart en de kans op een grote vis was nog steeds nadrukkelijk aanwezig. Het is niet altijd makkelijk om juist zo’n grote snoekbaars te haken, maar dat ze in de buurt zwemmen weet ik uit eigen ervaring. Ze schuiven vanaf januari steeds dichterbij de paaigronden en dat ze er rondhangen is 100% zeker.  

 

 

Een mooie snoek op een 3-12 grams hengel…

 

Een sluwe vos

Het seizoen tot nu toe ging niet al te voorspoedig. Ik ving genoeg kleinere snoekbaarzen en ik deed mijn best om nog wat groots te vangen. Jazeker; elk seizoen is weer anders en ook dit keer was er geen peil op te trekken. In februari  zat ik er dicht bij. Er was een bepaalde vis die haar huid duur verkocht. Telkens op hetzelfde stuk water met veel prooivis hadden we een encounter. Het ging om een 80+ vis, een sluwe vos. Ik heb haar in totaal zes keer aan de lijn gehad. En gelukkig, de zesde keer was het raak. Maar de vijf pogingen ervoor was het telkens dezelfde procedure. Een harde aanbeet werd gevolgd door een furieuze run naar mij toe, waarna het heftige kopschudden begon bij een slappe lijn en ze de shad voor mijn neus uitspuwde. Dan verdween ze weer in het donkere water, mij grommend en vloekend achterlatend op de oever omdat ik me weer in de luren had laten leggen.

 

 

Genoeg kleinere snoekbaarzen…

 

Honderden brasems

Ook dit jaar had ik weer last van honderden brasems en af en toe een karper die mijn kunstaasjes weggristen in het voorbijgaan. Gewoon, vol in de bek. Een vreemd fenomeen in mijn thuiswateren en juist vaak in het vroege voorjaar. Brasem kan natuurlijk best leuk zijn aan de vaste stok en de feederhengel en karper helemaal, maar als je continue een slijmerige onderlijn moet schoonmaken en bij elke aanbeet een mooie roofvis verwacht, wordt het wel vermoeiend. Het enige hoopvolle is dat er vaak ook roofvis in de buurt van al die witvissen rondhangt. Ik heb me er al bij neergelegd dat het nu eenmaal zo is.

 

 

En ook genoeg brasems of soms een mooie karper…

 

Slim Jim

Ook de materialen hield ik de afgelopen tijd tegen het licht en de tacklebox ging weer op zijn kop. Dit seizoen heb ik verschillende aasjes aan mijn arsenaal toegevoegd. De oude favorieten liggen nog steeds bovenop. De Savage Gear Cannibal shad met zijn zwabberstaart en de Fox Rage Zander Pro doen altijd goede zaken voor de snoekbaars. De ShadTeez van Westin was een nieuweling voor mij en deze heeft nu een vaste plaats verworven met prima resultaten op grotere baarzen en snoekbaarzen. Ook de SlimJim van Iron Claw is nu een vaste waarde; een zeer goede flexibele shad in alle afmetingen die mij in ieder geval de grootste snoekbaars op de kant bracht. Verder heeft ook de Swing Impact van Keitech zijn steentje bijgedragen aan de lijst met vangsten. Ik vis met genoeg andere kunstaasjes, maar deze shads hebben mij het meeste opgeleverd.

 

 

De favoriete Cannibal shad...

 

 

Maar ook de Slim Jim is een blijverdje in de tacklebox...

 

Light tackle

Ik vis deze kunstaasjes het liefste aan lichte hengels, dat geeft me de grootste kick. Jazeker, lichte hengels. Light tackle is mijn ding. Ik geniet ervan om een grote vis op een licht werphengeltje te drillen in de koudere wintermaanden. Het koude water bevat meer zuurstof dan warmer zomerwater en juist dan is het leuk om dit te proberen op relatief ondiep water. Niet dat het altijd eenvoudig is om de haak goed in de bek te krijgen van een snoekbaars op licht materiaal, zeker niet. Een van mijn hengels is een DAM 1-5 grammer. Het vergt enige ervaring om de haak op het juiste moment te zetten met de juiste kracht, want veel ruwe power zit er natuurlijk niet in zo’n licht stokje. Een grote vis haken op light tackle is ook een aparte ervaring. Het resulteert vaak in het lopend volgen van de vis langs de oever. Een gevecht boordevol adrenaline. Zo verslavend, dat het vissen met zwaarder materiaal me zelfs niet veel kan boeien, tenzij het misschien dieper water betreft of een rivier.

 

 

Zo'n vis aan light tackle geeft een geweldige kick, zoals deze 91-er die een ShadTeez inhaleerde...

 

‘I want a 90+ zander’

 Hoewel het natuurlijk prachtig blijft om zelf zo’n kanjer van een snoekbaars te vangen, is het net zo leuk om ook anderen te begeleiden of te gidsen en om ze op het spoor van een persoonlijk record te zetten. In het één na laatste weekend van maart stond er weer een sessie op het programma met vrienden. Mijn Engelse vismaat James had me een app gestuurde met de mededeling: ‘Got permission to fish from 2 pm Sunday until dark, I want a 90+ zander, sort it out: it's my last day to fish before closed season’. James kan het altijd zo leuk brengen met de nodige ironie. Hij dacht me even onder druk te zetten met zijn wens voor een ‘fish of a lifetime’. Maar zonder gekheid: het tijdstip was goed en de kalender stond op eind maart. Ook mijn jonge vismaat Matthijs zou meekomen, dus we waren met drie.

 

 

Hier was James al op de goede weg met een 76 cm lange vis...

 

 

Ook Danny vist wel eens een dagje mee, en met succes...

 

Kleine loodkopjes

Ik vroeg Matthijs en James om twee hengels mee te nemen; een ultra-light baarshengeltje en een snoekbaars shadhengel. Het was een zonnige dag, voor snoekbaars niet echt ideaal tot het moment dat de schemering invalt. Tot die tijd moesten we met baarsmateriaal een leuke invulling aan de visdag geven en proberen baars en brasem (!) te vangen. Met kleine loodkopjes van 1-2 gram en 3 cm lange kunstaasjes bestookten we het viswater, maar op een paar vissen na was dit nog niet echt succesvol.

 

 

Gwyll Mead: 'Fishing makes me happy...'

 

Missers

Omstreeks 19.30 uur legden we de baarshengels terzijde en prepareerden onze snoekbaars-sets. We hadden er zin in en we probeerden elkaar gek te maken met voorspellingen over de te verwachten miskleunen of monstervissen. Na een uur vissen had ik twee aanbeten gehad en beide vissen gemist. Matthijs had een vlammende aanbeet op zijn dropshothengel gehad en eveneens de vis gemist. Daarna kreeg ik nog een flinke tik en ook die vis bleef niet hangen. Ik riep naar James: ‘They’re feeding!’.

 

Machtige kolk

Ondanks de missers wisten we dat de echte rovers nu wakker werden en op jacht gingen. Nog geen twee minuten later krijgt James ook zijn deel en voelt een flinke tik op de hengel die hij snel pareert door de haak te zetten. Zijn hengel buigt onmiddellijk flink door en aan de oppervlakte van het ondiepe water zien we net de schim van een grote vis, voordat deze met een machtige kolk de kuierlatten neemt. Een prachtig gevecht volgt dat ongeveer vijf minuten voortduurt. Ik volg de strijd met het schepnet in mijn hand en zie de vis langzaam dichterbij komen. Als ik het net eronder schuif kunnen we eindelijk schreeuwen en juichen. Een monster! Ik heb in mijn leven al enkele 90+ snoekbaarzen mogen vangen, maar zo dik als deze tante heb ik ze nog niet vaak gezien. James is in de wolken; waar hij al jaren op zit te vlassen en met vallen en opstaan en veel inzet en plezier zijn vrije tijd in steekt, lukt nu in maart 2018 op zijn laatste sessie van het ‘seizoen’.  We houden de rolmaat erbij en lezen bij het puntje van de staart het cijfer 93. Mission accomplished!

 

 

De kroon op het werk: James met 93 cm vis!

 

Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.