Zweedse snoekbaars

07 juli 2018 | Jöran van Ingen

Wie aan Zweden denkt, denkt aan de talloze heldere meren en rivieren waar het wemelt van de vis en in het bijzonder van de snoek. In de gesloten tijd trekken veel Nederlandse roofvissers dan ook naar het noorden om daar hun geluk te beproeven. Iets minder bekend is dat veel Zweedse meren ook een goed bestand aan snoekbaars kennen.  

Dit artikel verscheen eerder in ons fullcolour magazine. Voor een voordelig abonnement: klik hier.

 

Waar vind je de snoekbaars echter op zo’n enorme onbekende waterplas? Dat is niet altijd eenvoudig. Een waterkaart en wat informatie van lokale vissers kunnen je meestal al wel aardig op weg helpen. Zoek bijvoorbeeld naar een visgids of een lokale hengelsportwinkel die je via email kunt benaderen voor informatie over stekken. In het algemeen schrijven en spreken de Zweden prima Engels dus dat is meestal geen probleem. Ook hier is een goede voorbereiding vaak het halve werk en het scheelt in ieder geval een hoop kostbare vistijd ter plekke. De afgelopen jaren togen wij telkens in mei of augustus voor een visvakantie naar Zweden. En tijdens de laatste twee jaar hebben we hierbij gericht op snoekbaars gevist. Hoe pak je dat aan en waar moet je op letten? Als voorbeeld nemen we onze laatste trip van afgelopen mei eens nader onder de loep, waarbij we soms kort de vergelijking maken met onze trip van augustus vorig jaar.     

 

Zweedse snoekbaars 02
Op het spoor gekomen dankzijn een goede ‘djupkarta’!

 

Voorbereiding thuis

Als eerste hebben we op het internet gezocht naar informatie over het meer waar we naar toe wilden. Al vrij snel vonden we via Google door het intypen van ‘djupkarta’ - Zweeds voor dieptekaart -, en de naam van het meer een waterkaart waarop vrij gedetailleerd de dieptes stonden aangegeven. Dat was in ieder geval al mooi meegenomen!  


Verder hebben we als extra hulpmiddel via My Maps van Google wat printjes van satellietfoto’s van het meer gemaakt. Aan de hand van de dieptekaart hebben we op deze printjes stekken aangegeven waarvan we het idee hadden dat die wel eens goed zouden kunnen zijn. Dat zijn wat ons betreft met name stekken waar diep water grenst aan ondiepe plateaus of ‘onderwatereilanden’. We hoopten dat de snoekbaarzen in de late middag en avond, vanuit het diepe water deze ondieptes zouden komen opzoeken om op prooivis te jagen. Daarnaast hebben we in de week voorafgaand aan ons vertrek de windrichting ter plekke in de gaten gehouden. Dat bleek echter niet zo doorslaggevend als we vooraf dachten, maar daarover later meer.

 


Zweedse snoebaars 03

 

Vergunning

Een goede website in dit verband is www.ifiske.se. Daar vindt je (ook in het Engels en Duits) informatie over heel veel meren inclusief kaarten en vangstgegevens. Via die website kun je ook digitaal een visvergunning kopen en worden er contactadressen genoemd. Deze informatie is overigens ook via de app ‘iFiske’ beschikbaar.   

 


 

Heb je een eigen boot dan moet je goed overwegen of je die meeneemt of niet. Wij hebben de afgelopen jaren ter plaatse een boot gehuurd. Dat beviel ons eigenlijk prima. Neem je je eigen boot mee dan loop je altijd het risico op beschadiging tijdens de reis. Ook bestaat het risico dat je op rotsen vaart die in de Zweedse meren plotseling kunnen opdoemen net onder de waterspiegel. Wat er dan met het staartstuk van je motor gebeurt, laat zich makkelijk raden. Heb je een elektromotor (backtroller) dan zou je kunnen overwegen om die wel mee te nemen, omdat die niet altijd standaard bij een huurboot aanwezig is. Wel zo handig bij het verticalen! Een anker kan ook goede diensten bewijzen als je werpend vist. Neem deze zo nodig eveneens mee. Ook een visvinder is niet altijd aanwezig. Informeer daar van tevoren naar, want zonder visvinder begin je niets. Het beste neem je een visvinder mee die ook de watertemperatuur aangeeft. Dat is namelijk soms cruciaal, zoals hierna nog zal blijken.        

 

zweedse snoekbaars 04
Snoeken zijn nooit ver weg. Een stalen onderlijn is daarom een must.

 

De reis

Rijd je het hele stuk naar Zweden met de auto dan ben je al gauw 1200 tot 1400 km onderweg, natuurlijk afhankelijk van de plek waar je zit. Wij zaten zelf in de provincie Värmland dat ongeveer 1300 km van Utrecht ligt. De kortste route per auto is via de veerboot (circa 45 minuten) van Puttgarden in Duitsland, naar Rødby in Denemarken (www.scandlines.com) en vervolgens via Kopenhagen naar Malmö. Een mooi alternatief is de boot van Stena Line van Kiel naar Göteborg met overnachting  (www.stenaline.nl). Deze boot vertrekt ’s avonds vanuit Kiel en komt de volgende ochtend in Göteborg aan (reistijd circa 15 uur). Dit scheelt aanzienlijk in het aantal autokilometers. In ons geval bespaarden wij op deze manier circa 500 km. Wij vinden het in ieder geval een relaxte manier van reizen.

 

De eerste dagen

De eerste dag stond vooral in het teken van verkenning van het water. We hebben zowel werpend, verticalend als diagonalend wat potentiële hotspots afgevist in de hoop de snoekbaarzen te lokaliseren. We kozen daarbij in eerste instantie voor de noordwestkant van het meer, omdat de wind al een aantal dagen uit zuidoostelijke richting kwam. Afgezien van wat kleine snoeken en een verdwaalde snoekbaars, bleek deze kant van het meer echter vrij visloos. Zowel diep als ondiep was er weinig activiteit te bespeuren. De temperatuur van het water was nog geen 10 graden Celsius en daar zou de eerste dagen niet veel verandering in komen. Speelde dit wellicht een doorslaggevende rol bij het vinden van de snoekbaars?

 

zweedse snoekbaars 05
Een Spro Wob Shad bracht dit snoekbaarsje in verleiding.

 

De volgende dagen zochten we wat beschuttere plekken op in de buurt van een eiland pal voor ons huisje. De watertemperatuur was ondertussen licht gestegen naar 11 en later 12 graden Celsius. Op een diepte van in eerste instantie zes tot acht meter vonden we daar inderdaad de snoekbaarzen. Zowel verticalend als diagonalend wisten we ze te vangen, waarbij vooral de Spro Wob Shad (13 en 15 cm) in de kleuren yellow perch en ghost perch en de Giant Flapper (15,5 cm) in de kleur sexy gold back favoriet waren. Later op de dag gingen de snoekbaarzen wat ondieper zitten en vingen we ze tussen de vier en zes meter en soms zelfs ook nog wat ondieper.

 

Zweedse snoekbaars 06
Deze shads waren favoriet.

 

Plotselinge koude inval

Op de derde dag was er plotseling een koude inval. De temperatuur kwam die dag niet boven de 5 graden Celsius uit, terwijl het de dagen ervoor nog tussen de 10 en 15 graden was! Dit had meteen een negatief effect op de snoekbaarzen. Ze waren weggetrokken van de stekken waar we ze voorheen vingen. Maar waar waren ze naar toe? Een nieuwe zoektocht begon. Al trollend en diagonalend visten we een groot stuk water af in de hoop snoekbaars tegen te komen. Her en der liepen we tegen een snoekbaars aan, maar er lagen er niet veel bij elkaar. Uiteindelijk kwamen we aan de oostzijde van het meer waar de watertemperatuur ruim een graad warmer was. In eerste instantie leek dat hoopvol, maar de visvinder gaf geen enkel signaal van de aanwezigheid van snoekbaars of aasvissen. We begrepen er niets van. Qua aantallen bleek dit uiteindelijk de minste dag van de week te zijn. In ieder geval hadden we stof tot nadenken over de tactiek voor de komende dagen. De snoekbaarzen moesten zich toch immers ergens ophouden?


Van augustus vorig jaar wisten we nog dat de snoekbaarzen toen de hele week diep zaten. Tussen de acht en tien meter. Dat bood nu echter geen soelaas. Ook dieper waren ze niet te vinden en als we op de visvinder wel enkele mooie snoekbaarssignalen zagen, hielden ze de kaken stijf op elkaar.  

 

zweedse snoekbaars 07
De koning van het bos is nooit ver weg.

 

Koude maakt plaats voor warmte

Gelukkig hielp het weer de dagen erna een handje mee. Het werd met de dag warmer. De laatste twee dagen was het zelfs dik boven de 20 graden Celsius met weinig tot geen wind en eindelijk konden we de dikke truien en jassen inruilen voor wat luchtigere kleding . Het leek wel of de natuur toen ook plots ontwaakte. Ineens zag je veel meer activiteit van vis in de bovenste waterlagen, insecten werden actief en zelfs een ringslang kwam nog voorbij zwemmen. Dit had in ieder geval een positief effect op het bijtgedrag van de snoekbaarzen! De laatste twee dagen waren qua aantallen de beste van de hele week.

 

zweedse snoekbaars 08
Dat is nog eens een prima huurbootje!

 

Toch waren ze niet overal te vangen en was het vinden van stekken met warm(er) water van essentieel belang. Uiteindelijk vonden we zo’n stek aan de westkant van het meer in de buurt van een kleine baai. Er was hier sprake van een plateau van zo’n twee tot drie meter met in de nabijheid dieper water tot een meter of elf. Het water was hier 17 graden Celsius, terwijl het een paar honderd meter verderop nog slechts 11 graden was! Toch opmerkelijk zo’n groot verschil op zo’n kleine afstand…

 

zweedse snoekbaars 09
Voorbeeld van een printje van het meer met daarop aangegeven potentiële snoekbaarsstekken.

 

De snoekbaarzen lagen op het plateau dicht bij elkaar. We begonnen verticalend maar uiteindelijk bleek diagonalen hier de beste techniek, omdat ze de voorkeur gaven aan een wat snellere aasaanbieding. Daarbij werden zelfs forse shads van 18 cm gretig gegrepen. Qua formaat zaten er geen uitschieters bij. Gemiddeld lag de lengte tussen de 50 en 60 cm. De aantallen en de harde aanbeten maakten echter veel goed. Evenals de prachtige omgeving en het feit dat je praktisch een heel meer voor jezelf hebt. Slechts één keer zagen we een ander visbootje. Het woord hengeldruk kennen ze hier nog niet.        

 

zweedse snoekbaars 10
Uiteraard vang je ook regelmatig mooie baarzen tussendoor.

 

De aanbeten kwamen over het algemeen tijdens de middaguren. Tegen de avond vielen de aanbeten meestal weg. In augustus vorig jaar was dat net andersom. Daar was de beste tijd het einde van de middag totdat het donker werd.

 

Materiaal

Het vissen op snoekbaars in Zweden vergt in principe geen ander materiaal dan in Nederland. Wij  gebruiken voor het verticalen normale verticaalhengels met een werpgewicht van 14/28 gram (Godfather en de nieuwe HS Titan). Voor het diagonalen en het werpen met lichte loodkoppen de Special Force 220 (10/45 gram) en voor het werpen met zwaardere loodkoppen de wat pittigere Special Force 240 (15/60 gram).zweedse snoekbaars 11
Een beter exemplaar in augustus.

 

Gebruik wel altijd een stalen onderlijntje, omdat je er toch regelmatig snoeken tussendoor krijgt. Neem daarom ook voldoende shads en stingers mee, omdat deze soms vrij snel door de snoeken worden gesloopt. Gelet op de vele snoeken gebruiken we overigens wel wat stevigere spelden en wartels. In het algemeen een slagje zwaarder dan in Nederland.   

 

Tot slot

Of je nu in mei gaat of hartje zomer, ook in Zweden springen de snoekbaarzen niet vanzelf in de boot! Een goede voorbereiding thuis en het adequaat inspelen op de omstandigheden ter plaatse zijn dan ook essentieel. Met name de watertemperatuur kan in mei wel eens een belangrijke factor zijn. Maar heb je de snoekbaarzen eenmaal gevonden, dan blijven de spijkerharde aanbeten meestal niet lang uit!

 

Aanvullende fotografie: Ann-Christin van Ingen-Weigel


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.