Zomerblues deel 2: de grootste lol aan light tackle

31 juli 2018 | Gwyll Mead

De zomer van 2018 zal de geschiedenis in gaan als één van de warmste ooit en zeker ook als een van de  droogste. De gele verdroogde weilanden in het landschap en bij mij in de buurt van Noord-Holland worden steeds talrijker en de bomen laten hun bladeren los alsof het herfst is. Je zult maar sportvissen als hobby hebben in dit woestijnklimaat…

 

Een heerlijke vis voor op een lichte hengel...

 

 

Veenpolders

Vissen wordt met de dag moeilijker. Niet alleen is het waterpeil flink gezakt; ook het zuurstofpeil is gedaald in mijn omgeving. Omdat de veenpolders hier sowieso al erg ondiep zijn, en ik nogal ver moet rijden om wat dieper water of stromend water te vinden, moet ik me richten op hetgeen nog op een verantwoorde manier mogelijk is.

 

Evolutie

Laat ik beginnen te zeggen dat je sportvissers meestal niet hoeft uit te leggen om rekening met de vis te houden in deze omstandigheden, hooguit wat herintreders of kinderen kun je eens wijzen op de gevolgen van heet weer en opgewarmd water. We hoeven zeker niet te gaan preken langs de waterkant; in praktijk komt het erop neer dat de vis gewoon slecht te vangen is met deze omstandigheden, that’s it. Onze geschubde vrienden zijn wonderen der evolutie en weten exact wat ze moeten doen met warm weer of extreem koud weer en overleven het beter dan je denkt. En ze weten het meestal ook beter dan wij… Dat er met de hitte hier en daar een vis sneuvelt, is hoe vreemd het ook klinkt, ook ‘normaal’ en ligt in de lijn der verwachtingen. Zolang er tenminste geen calamiteiten zijn, of wateren droogvallen, of vissen dreigen te stikken van te veel algenbloei.

 

 

Mijn jachtterrein in de hitte...

 

Jachthavens

Goed, het is dus al niet eenvoudig om vis te vangen met de hitte; de roofvis is misschien nog wel moeilijker in mijn veenpolders en de verbindingen die door de dorpen heen trekken. Tijdens mijn wandelingen met de hond zie ik nu dagelijks de symptomen van het warme weer: de vis zit in de oppervlakte te zonnen (karper) of krioelt wat onder de lelies (ruisvoorn), of trekt zich terug in de schaduw of op de diepere plekjes in jachthavens of onder bruggen.

 

 

Mijn Deeper geeft begin juli al 26 graden aan op 120 cm water...

 

 

Op dieper water zit de kleine vis vaak lekker aan het oppervlak. Tegen de bodem ligt een snoekbaars tussen de planten...(screenshot Deeper PRO+)

 

Geen briesje

Wanneer het water hier in de ondiepe polders de 25 graden overstijgt zijn de zuurstofwaarden zeer laag. Veel planten die het zuurstof moeten verzorgen, zijn afgestorven, en ook een lekker briesje vanuit het westen ontbreekt om het water van de nodige golfslag en zuurstof te voorzien. Een paar flinke snoeken hebben deze uitzonderlijke situatie helaas al met de dood moeten bekopen. Om achter de grote snoek aan te gaan met deze hitte in ondiep water, is dan ook uitgesloten. Ook het jagen achter grotere baarzen en snoekbaars hier heb ik laten varen. En toch zoekt mijn vangdrang een uitweg om te gaan vissen. Maar hoe? Maar waar?

 

 

De hitte eist zijn tol, ook onder grote brasem...

 

Light tackle!

De oplossing is niet ver weg: light tackle! Ik ben verslingerd aan het vissen met licht materiaal. Het liefst op grote vis natuurlijk. Bij mij lukt dat het beste in de winter, wanneer ook de grotere vissen een warme plek zoeken in de dorpen om te schuilen tegen de kou. Maar op dit moment is het geen winter, maar hartje zomer, en wil ik de grote vis met rust laten. Ik gooi het over een andere boeg. Met het koelere diepere water van de rivieren, en de zee op afstand, is daar elke dag naartoe rijden om te vissen ook geen optie. Mijn oplossing is de volgende: ik ga achter kleine vis aan met klein kunstaas en light tackle!

 

 

Een lekkere mix aan kleine softbaits van Freestyle, Fox Rage en Ecogear...

 

Trek

In mijn dorp is veel water dat kriskras door de wijken loopt, achter tuinen langs, onder bruggetjes en struikgewas en afwisselend smal of iets breder waar smalle doorgangen of soms een soort vijvers ontstaan. Op sommige plekken heeft een beetje wind een grotere aanloop en staat er wat golfslag. Ook staat er altijd wel wat 'trek' in het water - stroming kun je het nauwelijks noemen. De smallere sloten zijn tussen de 20 en 40 cm diep en bevatten wel degelijk vis - ook kleine baarzen en snoekbaarsjes. Hier zijn ze redelijk veilig voor de grotere roofvissen en vaak hebben ze hier ook voedselbronnen gevonden en een acceptabel zuurstofgehalte ergens in de buurt van schaduw, sluisjes of windhoeken.

 

 

De grootste lol...

 

Ecogear

Het materiaal dat ik gebruik is lekker licht. Ik heb hengels die van 0,4 tot 6 gram aan werpgewicht aankunnen en met lekkere lichte molentjes in de 500 en 1000 klasse. Aan de dunne gevlochten lijn knoop ik een fluorocarbon lijntje dat niet te dik is om de kleine shads met loodkopjes te hinderen bij het uitvoeren van de juiste actie. Kunstaasjes van 3 tot 5 cm zijn nu aangewezen om het werk te doen. Shads als de Ecogear Paramax en Grass Minnow aan loodkopjes van 1 tot 3,5 gram, bij voorkeur de razend scherpe Aji Chon (1,5 gram) en Shirasu van 2,3 gram - eveneens van Ecogear.

 

Kleine lichte en scherpe loodkopjes: de Shirasu (onder) en de Aji Chon (boven)...

 

Op de vierkante meter

Met dit materiaal vissen kan mij met gemak hetzelfde euforische plezier geven dat ik ook krijg bij de jacht op grote vis - ook al blijft de adrenaline op een wat hanteerbaarder peil. Wat hier nu de kick bij is, is me al vaker gevraagd. Het is misschien wel het zoeken naar perfectie, om ook op de 'vierkante meter' het kunstaas zodanig te presenteren dat ook hier de roofvis toeslaat, hoe klein het formaat ook is. Trouwens, wanneer je in minder hete omstandigheden met klein kunstaas vist en met lichte spinhengels, kun je net zo goed een kanjervis eraan krijgen. Ik heb al diverse 90+ snoekbaarzen gevangen aan 1-5 grams hengels met  klein kunstaas, maar ook met shadjes van 7 of 9 cm. En dan kun je echt aan de bak, kan ik je vertellen. Letterlijk.

 

Als kleine piranha’s

Nu alle aanbijters wat kleiner zijn, is het plezier er niet minder om. Aan de kant van de roofvis lijkt dit hetzelfde. De kleine gestreepte rovers zijn superactief en 'eager' om als eerste de lekkere hapjes achterna te zitten. Binnen de kortste keren is er voedselnijd en vliegen ze op het kunstaas af. Het is nu de truc om zo nauwkeurig mogelijk te werpen onder bruggetjes of overhangende struiken. Dit is, zeker met een dun lijntje, een stuk moeilijker dan met dikkere lijn. Ik gooi in en zie een schooltje miniatuurbaarzen als kleine piranha’s achter de Grass shad aan speren, afwisselend tegen het kunstaas tikkend. Bij een volgende worp onder een bruggetje van 1,5 meter breed krijg ik een agressieve 'pok' van een kleine snoekbaars van ongeveer 25 cm. Een prachtig visje, al een echte grote rover in wording.

 

 

Een sb'tje aan de Urban Camo van Berkley (3-6 gram)...

 

Trophy fish

Deze visjes hebben ogenschijnlijk geen last van de hitte en kunnen zonder hitte-protocol onthaakt worden en schieten bij het terugzetten weer rap weg. Het landen van een 40 cm snoekbaars of 30 cm baars aan dit materiaal is nu pure fun en zulke exemplaren worden stuk voor stuk verwelkomd als 'trophy fish'. De uitdaging om een 90+ vis te vangen is even opzij gezet door de vermaledijde hitte, en we hopen maar dat het snel voorbij is, maar ondertussen vermaak ik mij hier best. Ik probeer in een uur tijd 20, 30 of 40 visjes te vangen en heb de grootste lol. Mij hoor je niet klagen!

 

 

In donker worden de exemplaren wat groter en is het zuurstofgehalte aanmerkelijk beter...

 

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.