Veelzijdigheid loont!

09 januari 2019 | Johan Struwe

Johan Struwe

Johan is een enthousiaste roofvisser, die het meest vist vanuit boot en bellyboat. Hij is met name actief op onze grote rivieren.

Waar is al die snoekbaars ineens gebleven? Ik stelde mezelf de vraag hardop. Al een half uur zaten de gasten en ik vertwijfeld op het scherm van de LiveScope te turen naar een teken van leven onderaan de rand van het talud, terwijl onze shads mooi in beeld over de bodem dansten. We zaten nog in de ochtendschemering van een ontluikende zonnige dag, dus aan het tijdstip lag het niet.

 

Deze stek leverde vrijwel constant dikke snoekbaars op...

 

De afgelopen weken was deze rand, die een plateau met een diepte van zo’n twee meter laat aflopen naar 5,5 meter over een lengte van enkele honderden meters dé hofleverancier van hele dikke stekels. Duidelijk zichtbaar lagen ze daar op of onderaan het talud te wachten op hun prooi, wat resulteerde in prachtige vangsten van massieve snoekbaarzen. Daarnaast lagen ook kogelronde baarzen en enorme snoeken tussen de snoekbaarzen in, dus het is een stek die ik graag en vaak frequenteer voor mooie resultaten.

 

Maar vandaag leek het wel alsof ze van de aardbodem verdwenen waren.  Waar je je vroeger nog kon afvragen of ze misschien gewoon niet wilden bijten, is het met de huidige sonartechnieken aan boord gewoon een kwestie van even kijken wat er allemaal ligt. En er was niets te zien. Geen signalen bij de bodem, geen signalen op half water. Een uitgestorven bedoening. Ook de verhuizing naar een diepere stek bracht geen soelaas: Behalve een bak van een baars en een kleine snoek bleef het ook hier stil. Het recept voor een beroerde dag dus, want we hadden eigenlijk onze zinnen op grote snoekbaars gezet.

 

Het plan werd dus radicaal omgegooid, en de verticaalhengels verdwenen weer in de kast om plaats te maken voor de baitcasters. Lepels en grote softbaits werden aan de spelden gehangen, en de eerste worp over het plateau leverde meteen een mooie snoek op. Dat succesje konden we wel even gebruiken!

 

Na de derde snoek was het afgelopen op die stek, dus werd besloten om trollend naar het volgende plateau te verkassen. Aan de ene hengel een flinke Balzer, aan de andere een grote Grandma was in dit jaargetijde een voor de hand liggende keus. Immers, met deze temperaturen wil de snoek slechts moeite doen voor een trage, maar flinke hap is de communis opinio in sportvisland. Helaas werden deze grote en mooi flankende pluggen totaal genegeerd.

 

Aangezien ik zelf de verticaalstok nog binnen handbereik had, kreeg ik het idee er toch eens een klein, nerveus Hornetje aan te hangen, en deze in het schroefwater mee te laten keutelen. Een typisch zomerplugje, maar dit leverde in de eerste twintig meter al een aanbeet op! En er volgden nog veel meer, terwijl het grote ‘winteraas’ onaangeroerd bleef.

 

 

Groot aas? Deze XXL-snoek vergreep zich aan een kleine, verticaal aangeboden shad...

 

Er zijn al boeken vol geschreven over de typische visserijen per jaargetijde, en grosso modo kloppen die veronderstellingen gerust wel. Toch heb ik al menig gidsdag kunnen  redden door volledig tegen de bestaande denkrichtingen in te gaan, en juist het compleet tegenovergestelde te doen. Jerkbaits werpen over de ondieptes midden in de winter? Verticalen op acht meter in het vroege voorjaar? Het heeft sommige dagen die tot blank waren gedoemd omgezet in productieve dagen met mooie vangsten, geheel tegen de voorschriften voor het seizoen in. En dat heeft me het besef gegeven dat veelzijdigheid in de roofvisserij absoluut een deugd is!

 

Ook een format zoals bij veel roofviswedstrijden wordt gehanteerd, met een verplichte score van alle drie de soorten, is een mooie motivator om aan je veelzijdigheid te werken. Je kunt eigenlijk niet anders meer wanneer je constante productiviteit in vangsten wilt realiseren.

 

En juist als bootvisser ben je daarbij enorm in het voordeel, aangezien je alle benodigde materialen voor diverse technieken gewoon altijd bij de hand hebt! Zelf vaar ik niet uit zonder minimaal een verticaalhengel, een spinhengel om werpend te vissen met shads en kleine spinnerbaits en een baitcaster waarmee ik zowel kan werpen als trollen met groter kunstaas. Daarnaast twee Flambeau koffers, waarvan eentje met klein spul en één met het grotere werk. Zo ben je op alles voorbereid, en kun je snel schakelen wanneer de omstandigheden daar om vragen.

 

Over het algemeen geef ik elke vistechniek een uurtje en/of twee stekken de tijd zich te bewijzen, daarna schakel ik over naar een andere methode en stekkeuze. De Biesbosch leent zich daar natuurlijk ook uitstekend voor, want er zijn maar weinig gebieden in dit land waar je zoveel keuze in viswateren hebt. Van ondiepe plassen, stromende kreken , brede vaarten tot grote en diepe watermassa’s; het is hier allemaal op korte afstand voorhanden. Dus ik maak gebruik van de enorme variatie in watertypes om elke dag weer vangsten te kunnen boeken, taai of niet.

 

Worstel jij ook wel eens met van die dagen dat de vis je op de geijkte manieren volledig in de steek laat? Durf out-of-the-box te denken, en schakel eens wat sneller over naar een andere techniek, zelfs als deze kansloos lijkt. Het zal meer dan eens je dag redden!

 

 

Bolle baars aan een flinke softbait; ze zijn er beslist niet bang voor!

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.