Bloggers

Corné Ouwehand

Specialist in dropshotten

Mick Rijnhout

Roofvisspecialist op alle zoetwatersoorten

Tamme Smit

Een snoekvisser in hart en nieren

Pim ‘Dutch’ Busker

Roofvisspecialist en visgids

Sean Wit

Snoekspecialist

Max van Oers

Allround roofvisser binnen- en buitenland

Frans van der Putte

Allround roofivisspecialist

Wiljo van Daalen

Meerval- en snoekbaarsspecialist

Thomas Sintobin

Roofvisspecialist

 

Blog overzicht

In een eerdere blog schreef ik over het zoetwatervissen in Nieuw Zeeland. Deze keer ga ik in op de zoutwatervisserij in dit land. Nieuw Zeeland is omgeven door de Grote Oceaan en dat maakt dat er volop mogelijkheden zijn voor het vangen van interessante vissoorten.



Na mijn laatste blog had ik nog ongeveer een maand van het roofvisseizoen te gaan. Deze maand heb ik nog eens even flink gas gegeven en het seizoen met nog een paar mooie dikke snoekbaarzen af kunnen sluiten! De sluiting van het seizoen betekent voor mij absoluut niet dat er gestopt wordt met het vissen op roofvis. Nu komt m’n grote vriend meerval weer in beeld... Met dauwpieren mag er namelijk gewoon nog door gevist worden. En een flinke bos van deze jongens is precies één van m’n favoriete aassoorten voor de meerval. De watertemperatuur was begin april al net boven de 10 graden Celsius. Precies de temperatuur dat de meervallen weer wat actiever worden. Het weer in april en mei was wel wat wisselend en zo waren de vangsten dus ook. Toch lukte het me om best aardig wat vissen te vangen met daarbij al een paar hele mooie.



Gisteren hadden we een mooi feestje op het water en vandaag vissen we de laatste drift. Er valt nog genoeg nieuws te proberen, maar we kiezen toch voor de stek van de afgelopen dagen. Er ligt daar zo immens veel vis dat we gek zijn als we dat niet proberen af te romen.



We worden wakker onder een grijs wolkendek, het regent pijpenstelen en het ziet er niet naar uit dat het nog droog gaat worden. We blijven tot een uur of elf op onze stretchers hangen. Dan valt er toch plots een gaatje in de buien, we breken snel onze tenten af en gooien het spul in de auto. We rijden nog vlug even naar de bakker voor wat eten tijdens de drift.


Vandaag dus de reisdag, want we zijn het er over eens dat het hier door het gebrek aan aasvis niet meer gaat lukken. We rijden richting Noord-Frankrijk, naar een gebied waar we de afgelopen maanden al enkele weekenden hebben gevist. Deze eerder opgedane stekkennis kan de trip wellicht gaan redden. Het betreft een wat kleiner water waar we perfect kunnen driften.



Ook deze dag wordt er weer volop gefeederd, zoveel zelfs dat we er flauw van worden... Wat een crime is het toch om aan aasvis te komen! Eerst vissen we samen op een stek die we de voorgaande dag ruimschoots hebben voorzien van mais en grondvoer. Zelf moeten we nog ontbijten, maar ik zie de stokbroden niet waar ik ze verwacht en besef direct dat ik ze bij de vorige stek even op het dak van de auto heb gelegd. Ik rijd snel terug en vind ze gelukkig terug midden op de weg. De kraaien waren al ter plaatse maar er is nog genoeg over voor ons…



Al lagen de stokken nog zo mooi in langs een stenen taludrand, er gebeurde niets vannacht. De twee grote giebels worden roeiend opgehaald zodat we deze voorzichtig van de takels kunnen halen en we ze zo hopelijk nog eens kunnen gebruiken de komende nacht.


Niets was minder waar, het werd een nacht waarin we prima hebben kunnen slapen. De (te) kleine giebeltjes bleven de hele nacht onaangeroerd hangen. Vreemd, want de nacht ervoor hadden we toch vijf aanbeten gehad op dezelfde stek. Het betrof vrij gare, lamme aasvisjes; wel een schril contrast met de aasvissen die we de nacht ervoor nog voor handen hadden. Deze bleven maar zwemmen…


Als we wakker worden is de regen verdwenen, het is een prachtige zonsopkomst na een drukke nacht. Rond 21.00 uur lagen de stokken erin en smaakte een zeiklauw biertje ons allerbest. Het werd even een gekkenhuis, er ging wat mis maar gelukkig konden we ook weer twee mooie meervallen bijschrijven.



Een dag die in het teken staat van zoeken, zoeken en nog eens zoeken… En dat in een behoorlijke hitte!



De dag van vertrek! De laatste weken was het aftellen geblazen en dan toch ook nog veel last minute geregel. Zo moesten onze nieuwe bellyboaten nog uitgerust worden met een dieptemeter en twee hengelsteunen, een klusje waarvan ik dacht het in één avond te kunnen fixen.



Social media telde al twee maanden af, iedereen was aan het voorbereiden; andere deden nog een lekkere vistrip naar het buitenland tussendoor. De tijd tikt voort en dan komt dat moment: dit jaar op 27 mei. Dé laatste zaterdag van mei! Velen zijn met wormen aan de gang gegaan in de gesloten tijd. Leuk, maar voor mij is dat toch net even wat minder leuk dan ‘the real deal’ met kunstaas.


De Predatortour zit erop en het was een geslaagd evenement. Goede organisatie en natuurlijk is het geweldig om weer terug te zijn in Zweden. Wij zijn uiteindelijk vierde geëindigd, net buiten het podium bij gebrek aan baarzen… Een dramatische eerste dag wisten wij gelukkig op dag twee goed te maken, meerdere 110+ snoeken waaronder een 115 cm snoek die maatje Jesper wist te vangen toen er een filmploeg aan boord was.



De gesloten tijd is inmiddels gearriveerd. Bij mij met gemengde gevoelens want de meeste snoeken die wij de laatste weken hebben gevangen waren al zichtbaar afgepaaid. Vooral de laatste dag van het seizoen met Frans doken er velen snoeken bijzonder gretig op allerlei jerkbaits en shads. Net als de vissen weer actief worden, treed de gesloten tijd. Zoals ik al zei, gemengde gevoelens, want het is ook niet verkeerd om onze de roofvissen wat rust te gunnen in Nederland. Voor velen is de gesloten tijd de ideale tijd om de boot te onderhouden, het materiaal weer eens aan te vullen en het thuisfront wat extra aandacht te geven. Sommigen switchen tijdelijk naar vegetarische soorten, al dan niet gecombineerd met een trip naar Zweden.



< VORIGE1234